Mundury OSP Niepokalanów

Historia OSP Niepokalanów
Kiedy w 1927 r. ojciec Maksymilian Kolbe i towarzyszący mu bracia zbudowali pierwsze drewniane budynki klasztoru w Niepokalanowie w ich głowach zrodziła się myśl o konieczności ochrony dobytku zgromadzonego z wielkim trudem. W 1928 r. rozpoczęto gromadzenie podręcznego sprzętu pożarniczego, a inspektor pożarnictwa Kazimierz Uzarowicz zaproponował założenie własnej placówki ochotniczej straży pożarnej.
W 1931 r. zakonnicy zakupili sikawkę i potrzebny sprzęt, przeszli kurs szkoleniowy, zakończony 2 lipca 1931 r. Tak rozpoczęła się działalność strażaków ochotników w Niepokalanowie .

Mundury OSP Niepokalnów
W zbiorach Centralnego Muzeum Pożarnictwa w Mysłowicach znajduje się strój wyjściowy OSP w Niepokalanowie. Składa się na niego tunika czarna z kapturem, biały sznur z trzema węzłami symbolizującymi rady ewangeliczne (dobrowolne ubóstwo, czystość i posłuszeństwo), pas skórzany z koalicyjką i czapka rogatywka.

Podczas akcji strażacy na habit zakładali czarny bawełniany fartuch z rękawami, pas bojowy z toporkiem w pochewce oraz hełm ludwikowski wzór 28 zaprojektowany przez Józefa Tuliszkowskiego. Z czasem habity skrócono do kolan i zakładano pod nie czarne spodnie. Dawniej habity oraz fartuchy szyte były w klasztornej krawczarni. Tego typu mundury bojowe używane były do 1995 r., kiedy to powstał Krajowy System Ratowniczo - Gaśniczy. Obecnie używane jest umundurowanie ogólnie przyjęte dla straży pożarnych. Do ciekawostek należy fakt, ze strażacy z Niepokalanowa nie noszą na habitach odznaczeń i medali, jedynie na koalicyjkę przypinają odznakę za wysługę lat.